Jakiś czas temu, na Pyrkonie wymyślałem scenariusz do poprowadzenia i wymyśliłem "Wampira z Kel", w końcu prowadziłem coś innego ale potem wypróbowałem ten pomysł w praktyce. Koncept scenariusza jest następujący: Hrabia Kel nie jest wampirem, staramy się graczy przekonać że jest, działając na poziomie meta-gry, gdy w grze nie będzie żadnych jednoznacznych poszlak.Poniżej przedstawiam zestaw konceptów na scenki będące realizacją twej koncepcji. Każdą z nich może dać graczom do zrozumienia że coś jest nie tak, ale ma też całkiem przyziemne wytłumaczenie. Napotkany... Czytaj dalej

Z Savage Worlds zetknąłem się pod koniec roku pańskiego 2007. Od tego czasu zagrałem dwie kampanie przez Skype, poprowadziłem jedną, trwającą koło roku na żywo, grałem i prowadziłem kilkanaście luźnych scenariuszy. Swoje doświadczenia z RPG zaczynałem od D&D i SWEX trafił akurat w moment, gdy znudziła mi sie kompletnie trzecia edycja a czwarta zawiodła oczekiwania, tak wiec będę sie trochę odwoływał do didów. Co lubię w Sawadżach? Że są klasyczne W takim sensie, że przestawianie się na nie z d20 nie wymaga przenicowywania sposobu myślenia. Znaczna część znanych elementó... Czytaj dalej

W D&D 3.X szał barbarzyńcy działał raz na spotkanie. Czwarta edycja podniosła ten koncept do potęgi 11 i zbudowała wokół niego praktycznie cały system. W Wod-owym Magu czasy działania czarów mogą przyjąć postać sceny czy historii. Itp. Itd. Z jednej strony koncepty tego typu są bardzo wygodne do śledzenia zamiast sekund, rund czy czego tam jeszcze. Z drugiej przypominają cały czas że gramy w grę i mogą psuć immersję.Jak odbieracie takie mechanizmy? Lubicie je, czy może was odrzuca? Mnie na przykład w D&D mocno raził szał, jako kwiatek do kożucha w systemie gdzie prawie ws... Czytaj dalej

Iplyk jest niewielkim długim na około 1 stopy ssakiem, wyglądem przypomina połączenie chomika i pieska preriowego, posiada dość krótkie gęste futerko ubarwione w piaskowe i cielisto-różowe plamy. Iplyk jest zwierzęciem dość ruchliwym i nerwowym, niespecjalnie inteligentnym ale czujnym i ciekawym otoczenia. Żyje w norkach składających się z rozbudowanego systemu korytarzy ale co jakiś czas przenosi się z miejsca na miejsce. Iplyk żywi się korzonkami i nasionami traw  Dawno dawno temu wprowadziłem to stworzonko na sesję, reakcje graczy były bardzo pozytywne. Nie chodzi ... Czytaj dalej

Ostatnio przyszła mi do głowy pewna metoda, nic specjalnie odkrywczego ale pomogło mi przyspieszyć charakteryzacje Enpisów. Po pierwsze równocześnie staram się definiować kilka postaci, powiedzmy czterech. Po drugie wymyślam pewną kategorię, albo po prostu cechę, powiedzmy "Casanova". Po trzecie przypisuje jednej z postaci tę cechę, a reszcie wymyślam cechy z podobnej kategorii. Powiedzmy pantoflarz, młody żonkiś i stary kawaler. Po czwarte wracam do kroku drugiego, i powtarzam proces aż postaci będą wystarczająco charakterystyczne, starając się by kolejne cechy ... Czytaj dalej

W pewnych mechanikach jest tak działanie mechaniczne ma z grubsza swój odpowiednik w zdarzeniach świata gry. I tak gracz testuje atak, postać wymachuje mieczem, itp.   Drobne odstępstwa zdarzają się często, tak że na przykład tłumaczenie działania HP w D&D wymaga interpretowania analogicznego wyniku ataku raz jako zmuszenie przeciwnika do uniku i zyskanie pozycji, a raz jak rozrąbanie go na 5 części jednym ciosem.  Dalej od tego modelu mamy mechanizmy rozstrzygania konfliktów i scen w których jednemu rozstrzygnięciu mechanicznemu może odpowiadać wiele z... Czytaj dalej

Poniższa notka jest o gustach i z punktu widzenia gracza, ni piszę że każdy to lubi albo że jestem takim MG. Piszę też tylko o grach z tradycyjnym podziałem ról pomiędzy graczy i MG. Jest to wpis na Karnawał blogowy #20. Gdy gram zakładam że celem MG jest zapewnienie wszystkim obecnym  dobrej zabawy. Wydaje mi się że że jest to rozsądne założenie. Gdyby jego celem było dokopanie graczom to albo jest kompetentny nic nas przed dokopaniem nie uchroni,i nie ma sensu z nim grać, albo jest na tyle niekompetentny że mu sie to  nie uda ale wtedy też nie ma sensu z nim grać.Dalej wycho... Czytaj dalej

Rzeczywistość obiektywna, czy też jej złudzenie jest wartością którą cenię grając w RPG[1]. Chodzi o wytworzenie wrażenia że świat gry: Istnieje niezależnie od postaci graczy Rządzi się pewnymi w miarę spójnymi zasadami Co dzięki temu uzyskujemy? Satysfakcję z osiągnięć gdy wiemy że czegoś dokonaliśmy a nie musieliśmy, i historia potoczyła by się dalej bez naszych działań. Głębie postaci, wrażenie że NPC nie są tylko nienazwanymi statystami, więc można z nimi wejść w głębszą interakcję. Pole do kombinowania, możliwość zaskoczenia mistrza gry, rozwiązania problemów w s... Czytaj dalej

Przyszedł mi do głowy koncept na kampanię, raczej szybko nie poprowadzę ale może kogoś zainspiruje. Pomysł dość znany, choć nie widziałem realizacji w RPG, mianowicie perypetie uczniów magicznej akademii. Z jednej strony motyw niejednokrotnie pojawia sie w literaturze więc jest skąd kraść pomysły. Z drugiej rzeczywistość szkolna jest znana zapewne wszystkim graczom więc łatwo się będzie odnaleźć. Z trzeciej akademia magiczna jest magiczna więc na tyle inna by zadowolić tych którzy szukają oderwania się od rzeczywistości. Z czwartej mamy zupełnie inny poziom konfliktów... Czytaj dalej

Jakiś czas temu przyszły mi do głowy dwa pomysły na sztuczki z językiem do wykorzystania przy tworzeniu lokacji czy światów. Pierwszy inspirowany Asteriksem, mianowicie jak zauważył sam komiks większość postaci ma imiona specyficzne. Co ważniejsze imiona są charakterystyczne dla danej nacji. Galowie kończą się na -iks albo -yks, rzymianin to zawsze to -us a rzymianka -ia. Oczywiście zazwyczaj nie chcielibyśmy osiągnąć efektu komicznego ale zastosowanie tego typu wzorców dla fikcyjnych nacji może mieć pewne zalety. Po pierwsze jeśli zrobimy to spójnie i dobrze przedstawimy... Czytaj dalej